Welcome

Συστασεις

Socializing

Alter Ego

Αναγνωστες

Google+ Followers

Pin Board

Αγαπω να διαβαζω

15 Φεβρουαρίου 2016

Μεγάλοι έρωτες που δεν πήγαν στον παράδεισο

Η Ιστορία, η μυθιστοριογραφία, η φιλμογραφία αλλά −κυρίως− η ζωή, βρίθουν από μεγάλους έρωτεςॱ ευτυχισμένους, ανεκπλήρωτους, απέλπιδες, “καταραμένους”.

Έχω γνωρίσει ζευγάρια που αγαπήθηκαν στην εφηβεία τους και στα 60+ είναι ακόμη μαζί. Έχω γνωρίσει ανθρώπους (ελάχιστους, έναν-δύο, μη φανταστείτε περισσότερους) που έμειναν μόνοι, πιστοί σε ένα και μοναδικό πρόσωπο με το οποίο, για κάποιο −τραγικό− λόγο, δεν κατόρθωσαν να ζήσουν τον έρωτά τους. Και φυσικά, ανθρώπους που ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν, χώρισαν ή ζουν ευτυχισμένοι, λιγότερο ευτυχισμένοι, συμβατικά, για τα μάτια του κόσμου, από συνήθεια, από φόβο για τη μοναξιά... 

Γυρίζοντας πίσω το χρόνο, ας θυμηθούμε τρεις μεγάλους έρωτες που άφησαν το στίγμα τους στην επικαιρότητα της εποχής (τους) και τροφοδότησαν εκατοντάδες φορές τα μέσα με λεπτομέρειες και περιστατικά από τα ενδότερα του βίου των πρωταγωνιστών τους.
Ένας, μόνο, εκ των τριών οδήγησε σε γάμο με καθόλου καλό, όμως, τέλος ενώ, οι άλλοι δύο έληξαν αφήνοντας ανάμεικτα κι αντικρουόμενα συναισθήματα, μυστικά που είδαν το φως πολλά χρόνια μετά, και πληγές.

Τρεις μεγάλους έρωτες, είπαμε; Χμ...

1. Γεωργιος Παπανδρεου − Κυβελη (Ανδριανου)


Ενας ερωτας που γεννηθηκε απο... τη λογοκρισια!

Όταν, το 1920, ο (τότε) Γενικός Διοικητής Χίου,  Γεώργιος Παπανδρέου λογόκρινε τα κείμενα του θεατρικού έργου στο οποίο πρωταγωνιστούσε το “ιερό τέρας” του θεάτρου, Κυβέλη, εκείνη έγινε έξαλλη. Συναντήθηκαν για να συζητήσουν το θέμα και... (ξ)έχασαν τον κόσμο!

Παντρεμένοι κι οι δυο, εκείνος με τη Σοφία Μινέικο, η οποία, ένα χρόνο πριν, είχε φέρει στον κόσμο τον γιο τους, Ανδρέα, κι εκείνη, ήδη σε δεύτερο γάμο, με τον θεατρικό επιχειρηματία Κώστα Θεοδωρίδη. 
Η παράνομη σχέση τους έγινε σύντομα γνωστή. Το 1928 έρχεται στον κόσμο ο γιος τους, Γιώργος και λίγο πριν την εκπνοή της ταραχώδους δεκαετίας, παντρεύονται.

Η Κυβέλη αποσύρεται για μια δεκαπενταετία (1934−1949) από το θέατρο για χάρη του συζύγου της, τον οποίο ακολουθεί και στη Μέση Ανατολή.
Εξαιτίας της φιλάσθενης φύσης του γιου τους, η Κυβέλη θα ταξιδεύει συχνά με τον μικρό σε Ευρώπη και Αμερική. Ο Παπανδρέου, ο οποίος δεν ακολουθεί,  θα κουραστεί και θ' αναζητήσει συντροφιά αλλού. Και κάπου εδώ, ο έρωτας ξεφτίζει. Οι δρόμοι τους χωρίζουν. 
Διαζύγιο δεν πήραν ποτέ, αλλά από το 1949 ζούσαν σε διάσταση.

2. Δημητρης Χορν − Ελλη Λαμπετη


Τελικα οι... Βερσαλλιες δεν ταιριαξαν με τα Βιλια
Με τον Τάκη ζήσαμε ωραία εφτά χρόνια. Ωραία, βέβαια, είναι ένας λόγος. Έρωτας με δόντια – τρωγόμαστε κι αγαπιόμαστε συγχρόνως. Ήταν τότε όταν σμίξαμε, που ο Βόκοβιτς είχε πει το περίφημο: “Για να δούμε πώς θα ταιριάξουν οι Βερσαλλίες με τα Βίλλια”. Δηλαδή ο Χορν με την υψηλή του καταγωγή κι εγώ η χωριατοπούλα… Και νομίζω ότι δεν είχε κι άδικο, γιατί η κοινωνική διαφορά μας, η διαφορά αγωγής, επιπέδου, συνηθειών, ήταν μια από τις βαθύτερες αιτίες που τελικά χωρίσαμε.

— Από το βιβλίο της Φρίντας Μπιούμπι “Έλλη Λαμπέτη: Η Τελευταία Παράσταση – Μια Προσωπική Αφήγηση”, Εκδόσεις Εξάντας

Όταν πρωτογνωρίστηκαν... αντιπάθησαν βαθιά ο ένας τον άλλον! Αυτό, ωστόσο, δεν τους εμπόδισε να ζήσουν αργότερα έναν παθιασμένο (αλλά καθόλου ανέφελο) έρωτα που κράτησε από το 1953 έως το 1959. 

Εκείνος ήταν παντρεμένος με τη Ρίτα Φιλίππου κι εκείνη με τον Μάριο Πλωρίτη. 
Ήταν στο Κάιρο, στα γυρίσματα της ταινίας «Κυριακάτικο ξύπνημα», που ο έρωτας έβαλε φωτιά στις ζωές τους (η Λαμπέτη, επιστρέφοντας, ζήτησε αμέσως από τον Πλωρίτη να χωρίσουν).

Άνθρωποι με εντελώς διαφορετική ιδιοσυγκρασία  −εκείνος κοσμικός, φιλάρεσκος, με φοβίες για τις ασθένειες και το θάνατο και, όπως λέγεται, παθολογικά ζηλιάρης... εκείνη συγκρατημένη κι εσωστρεφής− οδηγήθηκαν, μοιραία, σε αδιέξοδο. 
Η Λαμπέτη θα μείνει έγκυος, γνωρίζοντας όμως ότι ο Χορν δεν ήθελε παιδιά, θα κάνει έκτρωση (κάτι για το οποίο, αργότερα, θα μετάνιωνε. Ήθελε πολύ ένα παιδί από τον Χορν...)

Εκείνος, πάλι, αργότερα θα έλεγε πως η Λαμπέτη δεν ήταν η γυναίκα της ζωής του.

3. Αριστοτελης Ωνασης − Μαρια Καλλας


H Καλλας εμαθε απο την τηλεοραση οτι ο Ωνασης θα παντρευοταν την Τζακι!
H χειρότερη ημέρα της ζωής μου ήταν η 14η Αυγούστου 1969, κλεισμένη στο διαμέρισμά μου στο Παρίσι, όταν μου τηλεφώνησε ο Άρης (παντρεμένος με την Τζάκι) να μου ευχηθεί για την αυριανή εορτή μου “χρόνια πολλά”...

— Μαρία Κάλλας

Γνωρίστηκαν το 1957 σε μία δεξίωση, όμως η σχέση τους ξεκίνησε δύο χρόνια μετά, πάνω στη θαλαμηγό «Χριστίνα», όπου ο Ωνάσης (παντρεμένος, τότε, με την Τίνα Λιβανού) είχε προσκαλέσει, μεταξύ άλλων, την Κάλλας και τον σύζυγό της και μέντορά της, Τζιοβάνι Μπατίστα Μενεγκίνι. Λέγεται, μάλιστα, ότι στη διάρκεια αυτής της κρουαζιέρας, οι δυο τους συνευρέθησαν ερωτικά για πρώτη φορά, κάτι το οποίο έγινε αντιληπτό και από τους συζύγους τους. 

Τα εννέα χρόνια που διήρκεσε η θυελλώδης σχέση τους, εν μέσω μιας ταραχώδους και φορτισμένης, σε παγκόσμια κλίμακα, εποχής, οι παπαράτσι έκαναν τα πάντα για να αιχμαλωτίσουν στιγμές του διάσημου ζευγαριού και να δώσουν τροφή στο αναγνωστικό κοινό.

Οι έντονες προσωπικότητες και των δύο τους οδηγούσαν συχνά σε εκρηκτικούς καβγάδες, όμως ήταν πολύ ερωτευμένοι και παθιασμένοι, με την Κάλλας να έχει αφήσει στην άκρη την καριέρα της και να έχει δοθεί ολοκληρωτικά στον έρωτά της για τον Ωνάση.

Η Κάλλας είχε αντιληφθεί το ενδιαφέρον του Ωνάση για τη χήρα του Κέννεντι, Τζάκι, έμαθε όμως ότι επρόκειτο να παντρευτούν... από την τηλεόραση. Το σοκ ήταν μεγάλο για τη ντίβα που, έκτοτε, έπεσε σε κατάθλιψη και εγκατέλειψε τον εαυτό της, ζώντας κλεισμένη στο διαμέρισμά της στο Παρίσι και αποφεύγοντας κάθε δημόσια εμφάνιση. 

Φαίνεται, πάντως, πως η αγάπη τους ήταν πραγματικά δυνατή αφού, αν και παντρεμένος με τη Τζάκι, ο Ωνάσης επισκεπτόταν συχνά την Κάλλας και περνούσαν στιγμές μαζί ενώ, ο ένας ήταν πάντα δίπλα στον άλλον, μέχρι το τέλος της ζωής του Ωνάση, το 1973.

4. Terra Incognita



...Kαι κάπου εδώ, φτάνουμε στο τέλος του μικρού αφιερώματος (και ευμεγέθους editorial). Επέλεξα, ο... bonus έρωτας να είναι ο (μεγάλος) δικός μου. Αφορά μια ιστορία για την οποία είτε αξίζει να τα γράψεις όλα είτε να μη γράψεις τίποτα. Προφανώς επιλέγω το δεύτερο και αντί λεζάντας, να σημειώσω ότι η φωτογραφία έχει ηλικία 25 ετών.
Όλα ξεκίνησαν από την καταστροφή μιας βάσης δεδομένων, ένα σεμινάριο, ένα δείπνο την παραμονή των γενεθλίων μου, το 1990. 
Περάσαμε του λιναριού τα πάθη για να είμαστε μαζί, παντρευτήκαμε το 1994 και χωρίσαμε το 1996. Το Φεβρουάριο του 1998 δειπνήσαμε μαζί και δώσαμε την υπόσχεση να ξαναβρεθούμε σύντομα.
Ήταν η τελευταία μας συνάντηση. (Αργότερα, και οι δύο ξαναφτιάξαμε τη ζωή μας.)


Οι μεγάλοι έρωτες, λένε, δεν φοράνε νυφικό. Κι όμως. Ενίοτε, φοράνε. Μόνο που τότε, συνήθως, δεν γερνούν μαζί.
Κι ο παράδεισος, δεν μπορεί να περιμένει.
Natasha N. ♥ living-and-love.blogspot.gr ♥ 15 Φεβρουαρίου 2016, 2:32 μ.μ.

10 σχόλια:

  1. η δική σου μακρά η καλυτερη ,το εννοώ!
    Τι του έκανες καλέ του ανθρωπου και δεν αντεξε πάνω απο 2 χρόνια;; χαχαχα πες το μυστικό να διώξω και τον δικό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :( Μάλλον κανείς δεν μας ήθελε μαζί... :(

      Εσύ, να κάτσεις στα αβγά σου και να κάνεις συνδυασμούς! Τα είπαμε αυτά, ισχυροποιείς την επιχειρηματολογία σου! :P

      Διαγραφή
  2. Η πιο φωτογενής..φωτογραφία πάντως, είναι μακράν η δική σου! Καθότι οι άλλες ήταν και λίγο(;) στημένες για τα μάτια τού κόσμου.. Συμφωνώ, οι μεγάλοι έρωτες δεν φοράνε νυφικό, αυτός είναι κι ο λόγος που μένουν πάντα στην άκρη (;) του μυαλού μας.. Δεν έχουν υποστεί φθορά, όπως έγραψα και σε μια άλλη φίλη σήμερα.. Υ.Γ Πολύ κάθαρμα ο Ωνάσης..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου είχαν πει κάποτε πως καμία σχέση δεν δοκιμάζεται το καλοκαίρι. Αν αντέξει το χειμώνα, τότε δένει (με τις εποχές, στην κυριολεκτική αλλά και μεταφορική τους σημασία).
      Πράγματι, όταν δεν υπάρχει φθορά υπάρχει εξιδανίκευση...

      ΥΓ. Του αποδίδεται το “ο κανόνας είναι πως δεν υπάρχουν κανόνες”...
      What else?

      Διαγραφή
  3. Μερικές φορές, όμως (σχολιάζω την ακριβώς παραπάνω απάντησή σου), μας χρειάζεται η εξιδανίκευση. Την έχουμε ανάγκη, για να συνεχίζουμε να πιστεύουμε στον απόλυτο έρωτα. Και τότε, κάποιοι άνθρωποι λειτουργούν ως είδωλα: δε θες πραγματικά να τα καταστρέψεις (με το να τους επιτρέψεις, ζώντας μαζί τους, να πάρουν ανθρώπινες διαστάσεις). Τα θέλεις ψηλά, ψηλότερα από σένα, μακριά. Αυτούς τους ανθρώπους τους έχεις επιλέξει να είναι θεοί, γι' αυτό και πιθανότατα σαμποτάρεις ένα ευτυχές τέλος μαζί τους. Γιατί με αυτόν τον τρόπο και ασυνείδητα, σού προσφέρουν περισσότερα από όσα θα σού έδινε ένας γήινος, φθαρτός έρωτας. Διάρκεια, που σού επιτρέπει να ονειρεύεσαι. (Ελπίζω να βγάζω νόημα, ε;)
    Καλή συνέχεια! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε καλωσορίζω, καταρχάς! :)
      Θα έλεγα, κρίνοντας πάντα από τη δική μου περίπτωση, ότι κανείς δεν επέλεξε να εξιδανικεύσει τον άλλον ή τη σχέση.
      Όλα συνέβησαν απρογραμμάτιστα(*) και όλα κύλησαν με τον τρόπο που κύλησαν, αφενός με τις δεδομένες αντιξοότητες κι αφετέρου συνεπικουρούμενα από αστάθμητους παράγοντες, άλλοτε προσφυείς κι άλλοτε σχεδόν καταστροφικούς. (Ακόμη και το τέλος της ιστορίας, επήλθε από μιαν απρόσμενη τροπή).
      Μπορώ δε να σου πω ότι τα πιο δυνατά συναισθήματα τα νοιώσαμε όταν αρχίσαμε να αποδομούμε το ιδεατό, όταν οι ατέλειές μας μάς έκαναν, τον έναν στα μάτια του άλλου, πιο "ανθρώπινους".
      Φυσικά, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

      (*) Στην περίπτωση, π.χ., της Κάλλας... λέγεται ότι ο Ωνάσης την είχε βάλει στο μάτι μετά την πρώτη συνάντησή τους −ένας ακόμη στόχος, για τον οποίο δεν δίστασε να περιμένει δύο χρόνια. Ένα ακόμη τρόπαιο.
      Καθόλου απρογραμμάτιστο, από πλευράς του τουλάχιστον!...

      Σ'ευχαριστώ που πέρασες, καθώς και για το σχόλιο.
      Να είσαι καλά, καλή συνέχεια και σ' εσένα!✽

      Διαγραφή
  4. Μερικοί έρωτες πάνε και κατευθείαν στην κόλαση, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!..χαχα!

    Θα συμφωνήσω με τη Νάσια και την Πέτρα...καλύτερη φωτό όλων η δική σου!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία, τώρα είδα το σχόλιο!
      Κατευθείαν και με one way ticket!

      Ευχαριστώ για τη φωτο! ^.^

      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  5. Δεν ξέρω αν τελικά φοράνε ή όχι νυφικό οι μεγάλοι έρωτες (καθότι μάλλον έχω αλλεργία στο συγκεκριμένο ένδυμα-δεν εξηγείται αλλιώς!), πάντως η δική σου "περίπτωση" είναι σίγουρα για εμένα η πιο γλυκιά!
    Δεν με αγγίζουν συνήθως οι σχέσεις (ή τα πάθη) των "διασημων", μα εκείνα που έχουν ολοφάνερη τη φλόγα και δεν είναι γνωστά στους πολλούς!
    Οπότε, νικήτρια αναδεικνύεται η... bonus συμμετοχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγκινημένη, η... bonus συμμετοχή σε ευχαριστεί ολόθερμα! ♥

      Διαγραφή

To 'μαθες;

Secret Spring Circles #2
από την
Woman in Blogs
Θέμα: Welcome!

Αναζητηση

Ισως θα ηθελες να διαβασεις

A book, a choice #1 : O Τόπος των Πιστών

Αν κάτι ενώνει τους περισσότερους από εμάς, στη δική μας blog-o-γειτονιά (δεν ξέρω για άλλες και συνεπώς, δεν ομιλώ!) είναι η αγάπη μας...

Κατηγορια μονη της

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

About Copyright

© 2016 Natasha N. ♥ Living'n'Love ♥
Template design © Natasha N.
Unless otherwise stated, the copyright of the content of this blog is owned by Natasha N.
‘Fair Use’ of any third party copyrighted material which are and remain the property of their respective owners.
Living-and-love.blogspot.gr makes no claim of copyright on such material.