Welcome

Συστασεις

Socializing

Alter Ego

Αναγνωστες

Google+ Followers

Pin Board

Αγαπω να διαβαζω

16 Φεβρουαρίου 2016

Ψηλά μπαλκόνια και ψηλά καπέλα


Δεν το κατάλαβα ακριβώς το πνεύμα σας! Τι θα πει “το καπέλο της εικόνας δεν είναι ψηλό”;
Βρήκα κάμποσα, κυρίως από το Royal Ascot, αλλά ως επί το πλείστον έφερναν σε τούρτες κι εγώ δεν ήθελα να σας παραπλανήσω!
Ούτε βέβαια και να μεταφέρω όλο το διαδικτυακό κιτς (διότι, πιστέψτε με, κυκλοφορεί πολύ καπέλο στο διαδίκτυο! Με φουντάκια, με φτεράκια, με λουλουδάκια, με πουλάκια, με παπα***ια, με τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνος!)

Ούτως ή άλλως, σήμερα δεν θα μιλήσουμε για καπέλα. Θα μιλήσουμε για τη Φένια.

Τη Φένια τη γνωρίσαμε, μια παρέα φιλενάδων γύρω στα είκοσί μας plus (και είκοσί της, ίσως ναι ίσως όχι plus), σε γνωστό κατάστημα καλλυντικών. (Ναι, αμέ! Υπήρχε και την εποχή των Δεινοσαύρων η εν λόγω αλυσίδα, τι νομίζατε;) Φανούλα την έλεγαν τότε κι ήταν ίσως η αναιδέστερη πωλήτρια ever! Αγέλαστη, ξινή, διαρκώς βαριεστημένη μ' εκείνο το πανάθεμα-την-ανάγκη-μου ύφος που συνήθως κανείς διακρίνει σε μεγαλύτερης ηλικίας πωλήτριες, οι οποίες γι' αλλού κινήσανε γι' αλλού κι αλλού η ζωή τις πάει...
(Θα ήταν άδικο να μην σημειώσω πάντως, ότι ήταν εμφανίσιμη. Κρατήστε το κι εσείς σαν υποσημείωση και θα δείτε γιατί).

Κρατούσε το άρωμα σαν Baygon και νομίζαμε πως από στιγμή σε στιγμή θα μας ψεκάσει με σκοπό την παντοτινή μας εξόντωση! Εάν διαπράτταμε το σφάλμα να τη ρωτήσουμε για το καινούργιο μακιγιάζ του οίκου τάδε, “ό,τι βλέπετε εδώ!” απαντούσε, απλώνοντας το χέρι της σα να μας μούντζωνε! 
Αφήστε δε που ξεχείλιζε πάνω της το Αιγάλεω.... κι εδώ: απαραίτητη διευκρίνιση! Δεν έχω προσωπικά, ούτε προηγούμενα με το “x” Αιγάλεω! Βλέπετε, από τα μικράτα μου έμαθα να εκτιμώ τον άνθρωπο και να μην τον κρίνω από την καταγωγή του, το σπίτι του, τη δουλειά του, τα λεφτά του, τη μόρφωσή του. Η Φανούλα−Φένια όμως, σιχαινόταν το Αιγάλεω και τη φτώχεια της κι αυτή την απέχθεια δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί. 
Ε, όταν κυρία μου, δεν μπορείς να το ανεχτείς εσύ η ίδια, πώς ζητάς την ανοχή τη δική μου;

Οι... επιδρομές μας στο κατάστημα συχνές, τη Φανούλα τη βλέπαμε σχεδόν πάντα, εκτός αν τύχαινε να έχει ρεπό, ώσπου δεν την βλέπαμε πλέον καθόλου. Δεν μας έκανε εντύπωση, σκεφτήκαμε ότι με τους τρόπους που είχε και πολύ άργησαν να της δώσουν πόδι!

Πώς τα φέρνει όμως η ζωή... ε; 
Και ξαναβρίσκουμε τη Φανούλα, δυο-τρία μούτρα από την τότε νεανική παρέα που έχουμε πια, παιδιά (και τα έχουμε και στο ίδιο σχολείο!) να έχει κι εκείνη παιδί... στο ίδιο σχολείο!
Κι ήταν τώρα μια Φανούλα... Φανάρα, ντυμένη σαν τον καναπέ της Βίκυς Σταμάτη (μαζί με τα κρόσσια του!) 
Σιγά μαντάμ, σε συγκέντρωση γονέων έχεις πάει, όχι στην απονομή των Χρυσών Βατόμουρων!

Στο χορωδιακό “Φανούλααα;” (το “ααα”, σημειωτέον, με βαθύ βιμπράτο) χλώμιασε. Τα μάτια της πάνω μας σαν αστρίτες. Μας αναγνώρισε; Κάτι της θυμίζαμε;
Για το φόβο των Ιουδαίων πάντως, μας ενημέρωσε ότι λέγεται Φένια (εκ του Φανή, «βεβαίως, βεβαίως!») και... ποιες είμαστε εμείς καλέ; (Α, όλα κι όλα! Το “καλέ” το συμπλήρωσε, αχ, πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι!) Της είπαμε ποιες είμαστε εμείς καλέ, μετά βίας γλίτωσε τη λιποθυμία! 
Μας πήρε παράμερα (δεν πά' να 'χασε τη σειρά για τη φιλόλογο, άλλα ήταν τα φλέγοντα θέματα τώρα!)

Άλλ' αντ' άλλων καταλάβαμε! Λάθος εκτίμηση! Εκεί που περιμέναμε να μας πει να το βουλώσουμε, δεν την ξέραμε ποτέ, τώρα τη γνωρίσαμε... άρχισε να μας ξετυλίγει το κουβάρι του παραμυθιού και της Σταχτοπούτας που έγινε βασίλισσα (πριν γίνει μαούνα και σπάσει το κρυστάλλινο γοβάκι, σκεφτήκαμε με κακία!)
Ο νυν σύζυγός της, τη γνώρισε στο κατάστημα όπου είχε πάει να πάρει μία κολόνια. Θα το ανέθετε στη γραμματέα του, αλλά ήταν αργά το απόγευμα, την είχε ήδη αποδεσμεύσει και μόλις είχε θυμηθεί τα γενέθλια της τότε φίλης του. (Φτηνιάρης! Ξανασκεφτήκαμε −πάντα χορωδιακά, διότι με τα χρόνια, έχουμε γίνει ένα και είναι περιττό ακόμη και να σκεφτόμαστε καθεμία ξεχωριστά!)

“Αλλά έτσι ήταν το γραμμένο και τυχερό μου”, συμπλήρωσε νοσταλγικά η Φανούλα − Φανάρα − Φένια που είχε πέσει πάνω σε υιό μεγαλοδικηγόρου (μεγαλοδικηγόρος, πλέον, ο ίδιος), ο οποίος την πήρε από το Αιγάλεω και την έκανε κυρά κι αρχόντισσα σε έπαυλη με πισίνες (εξωτερική κι εσωτερική, όπως επληροφορήθημεν), γήπεδο τένις (φώναζε πάνω της το σερβίς της Σαράποβα!), υπηρετικό προσωπικό (τι λες, βρε παιδί μου!) και... α, ναι! Της έκανε και δυο παιδιά!
“Εσείς;” κοίταξε επιτιμητικά την casual chic αμφίεσή μας που δεν περιελάμβανε όμως, ούτε μια φάσα κρετόν, ούτε μια τρέσα!

Την ξαναπετύχαμε και χωριστά η καθεμιά μας, αλλά και μαζί... άλλοτε με καπέλο πλατύγυρο και φτερό (στρουθοκαμήλου; Θα σας γελάσω και δεν το θέλω καθόλου...), φτυστή η Βασιλομήτωρ (!) άλλοτε με κλος, άλλoτε με μπάκετ... ποτέ όμως την κεφαλή ξέσκεπη! Τέτοια προσκόλληση στον πίλο, ούτε η Γιάννα!

Τελευταίως, δεχτήκαμε και τη χαριστική βολή! Η Φένια διοργανώνει νεανική δεξίωση (ναι, ναι, έτσι το γράφουν οι προσκλήσεις!) όπου τα 13χρονα,14χρονα−βία, καλούνται να παρευρεθούν:
α) υποχρεωτικά με φόρεμα και τακούνια τα κορίτσια και β) με επίσημο ένδυμα τα αγόρια!

Η κορούλα της Φένιας (για το αγοράκι δεν έχω στοιχεία) είναι μικρογραφία της ξιπασμένης μαμάς της. Ακόμη και το ύφος, ίδιο! Ξινό, αγέλαστο, μπλαζέ!
Ίδια η Φανούλα απ' το Αιγάλεω!
Τι κι αν αντικρίζει κάθε μέρα την ομορφιά, απ' το ψηλό μπαλκόνι της...;

Ηθικόν δίδαγμα; Όπως είπε κι η Φάνι Χαρστ:
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι αξίζουν πολλά λεφτά, μόνο και μόνο επειδή τα έχουν.


Υστερογραφο
• Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 15/06/2013 σε ένα από τα παλιά μου blog.
• Για ευνόητους λόγους, τα ονόματα και κάποια γεγονότα έχουν αλλαχτεί.
• Credits: Photo by Henry Clarke, Vogue - August 1957
Natasha N. ♥ living-and-love.blogspot.gr ♥ 16 Φεβρουαρίου 2016, 11:58 μ.μ.

10 σχόλια:

  1. Αχαχαχαχα! "Κρατούσε το άρωμα σαν Baygon"!!! Μου έφτιαξες το κέφι με την Φανούλα−Φανάρα−Φένια! :) Σημείωση: τρελή η σύμπτωση να είναι το δίδαγμα τής ημέρας γραμμένο από μια...Φάνι (Χαρστ) !! Φιλάκια :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, η άθλια!
      Η δε (άλλη) Φάνι, νομίζω “καθάρισε” κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους για κάθε... funny τύπο - τύπου “Φανής”!

      Φιλάκια, Πετραδάκι μου! ♥

      Διαγραφή
  2. μα πώς ,μα πώς τους τυλιγουν μερικές τους πλουσίους;;;;;
    Θέλω κι εγω καπελακι με φτερά να σκανε οι φιλενάδες μου από τη ζήλια τους!Άτιμη κοινωνία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όπου ακαμάτρες και λωλές έχουν τις τύχες τις καλές, Νάσια μου! (Ο δε υιός μεγαλοδικηγόρου, ψώνισε από νεφραμιά!)

    https://www.youtube.com/watch?v=5nQSOSQMn10

    ΥΓ. Για καπελάκια, σκεφτόμουν σοβαρά το ενδεχόμενο να φτιάξω φάκελλο στο Pinterest, οπότε θα διαλέξεις το καλύτερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αχ κυρία Πετροχείλου μου, πολύ με πληγώσατε με την ιστορία της πτωχής πλην τίμιας Φανούλας απ' το Αιγάλεω. Και δεν έχω και καπέλο για να στο βγάλω. Για την υπέροχη ιστορία που διάβασα & μου έφτιαξε τη διάθεση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααχ, εμένα θα μου πείτε...;
      Μαρία μου, χαίρομαι αν σε έκανε να γελάσεις η Φανούλα (εμένα με κάνει πάντα, όταν τη φέρνω στο νου μου!)

      Καλό απόγευμα, σε φιλώ!

      Διαγραφή
  5. Τη θυμάμαι καλά τη Φανούλα...πώς θα μπορούσα να την ξεχάσω άλλωστε?
    Την ξαναδιάβασα όμως και θαύμασα!!
    Φιλιά πολλά και καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήστου η Φανούλα, Μαρία μου!
      Κελεπούρι από τα λίγα, βλέπεις...

      Φιλάκια πολλά, καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  6. αχαχαχχα! Τέλειο! (Να το διαβάζεις, όχι να τη συναναστρέφεσαι! Νομίζω!)
    Έχω την εντύπωση πως υπάρχει κι άλλο ηθικό δίδαγμα: Παρόλο που δεν πιστεύω στις προλήψεις, να εδώ βλέπουμε πως ισχύει ξεκάθαρα το "αν δωρίσεις άρωμα, έρχεται χωρισμός"! Έτσι δεν ξεκίνησε η σχέση της κοπέλας-μαούνας με το πολλά ονόματα με τον κυριούλη που είχε αποδεσμεύσει τη γραμματέα του και πήγε ο ίδιος να ψωνίσει?! Τελικά, όλα μέσα από τη ζωή είναι βγαλμένα!
    ;-)
    Απολαυστικότατη είσαι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, ναι. Για την Φανούλα-Φανάρα-μαούνα αυτό ήταν το “τυχερό της” (η άλλη, έμεινε με την κολόνια. Δεν πρόλαβε να τον “μαδήσει” τον υιό μεγαλοδικηγόρου!)

      Να 'σαι καλά, Γιάννα μου! ✽
      Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή

To 'μαθες;

Secret Spring Circles #2
από την
Woman in Blogs
Θέμα: Welcome!

Αναζητηση

Ισως θα ηθελες να διαβασεις

A book, a choice #1 : O Τόπος των Πιστών

Αν κάτι ενώνει τους περισσότερους από εμάς, στη δική μας blog-o-γειτονιά (δεν ξέρω για άλλες και συνεπώς, δεν ομιλώ!) είναι η αγάπη μας...

Κατηγορια μονη της

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

About Copyright

© 2016 Natasha N. ♥ Living'n'Love ♥
Template design © Natasha N.
Unless otherwise stated, the copyright of the content of this blog is owned by Natasha N.
‘Fair Use’ of any third party copyrighted material which are and remain the property of their respective owners.
Living-and-love.blogspot.gr makes no claim of copyright on such material.