Welcome

Συστασεις

Socializing

Alter Ego

Αναγνωστες

Google+ Followers

Pin Board

Αγαπω να διαβαζω

11 Απριλίου 2016

Αχ, Βιολέτα! #3


Σύνδεση με το προηγούμενο
Μετά τη γνωριμία μας −στο πρώτο μέρος− με τη Βιολέτα, μάθαμε διάφορα χρήσιμα, λιγότερο χρήσιμα και παντελώς άχρηστα πράγματα για το σόι Βιολέτας, στο δεύτερο μέρος.
Επίσης, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε την ηρωίδα μας στο πρώτο σημαντικό επαγγελματικό της ραντεβού για φωτογράφιση, casting, κάτι τέλος πάντων που το κόψαμε απότομα, αφενός για να σας κρατήσουμε (η Βιολέτα κι εγώ) σε αγωνία (αχ, και πώς σας νοιάζει! Δε θα βάλετε πλυντήριο, αν δε μάθετε τι απέγινε!), αφετέρου για να μην ξεχειλώσουμε το δεύτερο μέρος (και μετά, ποιος σώφρων άνθρωπος θα καθόταν να το διαβάσει;!)
Αχ, Βιολετα! #2

Η μεγάλη νύχτα της μεγάλης μέρας
(και άλλα)

Όπως ίσως ενθυμείστε (εάν ενθυμείστεॱ εάν δεν ενθυμείστε, δεν έπεσε κι η ζάχαρη στο νερό...), η γειτονιά ετοίμαζε γλέντι στην πλατεΐτσα, στο αδιέξοδο.
Κάπου εκεί, δέκα, δέκα και μισή το βράδυ... κι ενώ ο Σώτος έχει πιάσει την οικογένεια Βιολέτας και τους έχει κάνει την καρδιά μποστάνι...


«...Και που λέτε κυρα−Ευθυμία μου, σαν την τρίχα απ’ το προζύμι με διώξανε! Δηλαδή, η Βιολέτα δε με έδιωξε ακριβώς, αλλά εκείνος ο άλλος, ο λιμοκοντόρος...», έλεγε και ξανάλεγε με ξανθοπούλειο ύφος στη μαμά Βιολέτας.
— «Ακούς, Θανάση;» τράβαγε, απ’ το γυρισμένο μέχρι τον αγκώνα μανίκι, τον άντρα της, εκείνη.
Άκουγε − δεν άκουγε ο Θανάσης, καθώς τη συγκεκριμένη στιγμή κουνούσε θλιμμένα πάνω−κάτω το κεφάλι του πάνω από το ποτήρι με το ούζο και το λιωμένο πάγο κι απευθύνθηκε στο πουθενά: «...του το’χα πει του Φανούρη, θα δεις Φανούρη που μια μέρα, όλοι αντιστασιακοί θα μας βγούνε και θα μας κουνιούνται ποιοι; Οι, που φοράγανε την κουκούλα και δείχνανε με το δάχτυλο... και που η κοιλιά τους έφτανε τα...»
— «Σταμάτα, Θανάση! Τι τα θυμήθηκες τώρα αυτά;», ανασάλεψε ανήσυχος ο Δήμος, της Αντριάνας.
— «Ναι, καλέ! Απόψε έχουμε χαρές!», πέταξε τ’ άκυρο η Αντριάνα που, είτε γάμος είτε αρραβώνας είτε μνημόσυνο −αρκεί να ‘χε μάζωξη− για ‘κείνη, ήταν χαρά!

...Εκείνη την ώρα, έσκασε μύτη πέντε μέτρα κουρσάρα και βγήκε από μέσα σινάμενη−κουνάμενη η Βιολέτα, με αμφίεση Αλέξις Κάρινγκτον (που ήταν και της εποχής και άρα, επίκαιρη).


Που το όχημα είχε χωθεί στ' αδιέξοδο και κόντεψε να πιάσει ο προφυλακτήρας τις πρώτες καρέκλες, κανέναν δεν ένοιαξε! Εκτός από τη Μέλπω.
[Παρόλο που, ο πυρετός της δεν έλεγε να πέσει με τίποτα −και σα να μην έφτανε αυτό, με το που άκουγε να παινεύουν τις χάρες της Βιολέτας και να καμαρώνουν... άδειαζε το τίποτα του στομαχιού της, σ’ όποια γλάστρα της ερχόταν πιο βολικήॱ καλού κακού, είχε βουτήξει  για backup ένα παλιό κουβαδάκι του Κούλη, μαζί με τα φτυαράκια και τους πλαστικούς αστερίες.]

— «Επ, μπάρμπα! Στραβομάρα! Εδώ, ici, αδιέξοδο! Πού θα την πας τη μαούνα, από πάνω μας θα περάσεις;»
Η Βιολέτα, είχε γίνει πιο κόκκινη απ’ το κόκκινο φουστάνι που φορούσε!
— «Μέλπω, βούλωσ’ το!»
— «Εγώ, ό,τι πρέπει να βουλώσω, το βουλώνω −σε αντίθεση με κάτι άλλες»,  και πήγε παραπέρα, σφυρίζοντας και κοιτάζοντας ψηλά, τ’ αστέρια.

Η μαμά Βιολέτας, είχε μείνει με το στόμα ορθάνοιχτο! Η κόρη της ήταν αυτή; Η Βιολέτα της;  Ο πατήρ Βιολέτας, αγαπητός κύριος Θανάσης  (ο οποίος είχε ευθυμήσει ξανά, μετά τα αντιστασιακά του) καθώς και οι, always − χαρούμενοι παππούδες, ξέσπασαν σε θερμό χειροκρότημα, παρασύροντας όλη την ομήγυρη!
Η Μέλπω, απλώς ξαναμελάνιασε!

Ο Σώτος, σαν πιο σχετικός από τους υπόλοιπους, σηκώθηκε περιχαρής.
Από το αυτοκίνητο, βγήκαν τώρα δύο άντρες: ο γνωστός μας Κουμάσης και άλλος ένας, απροσδιορίστου ηλικίας, με μαλλί βαμμένο ντουλαπί, αραιό στην κορυφή του κεφαλιού, ν’ αποκαλύπτει κατά τόπους ένα αφύσικα κοκκινωπό σκαλπ. Πιο κοντός απ’ τον Κουμάση, πιο κοντός απ’ τη Βιολέτα, «καλέ, αυτός είναι πιο κοντός κι απ’ τις καρέκλες», ανεφώνησε ο Κούλης  που τον είχε κολλήσει ειλικρίνεια η Μέλπω!, με «γυαλιά Ωνάση», χοντρό χρυσό δαχτυλίδι στον παράμεσο («Κούλη, μη μασάς! Σιδηρογροθιά είναι», έκανε αδιάφορα η Μέλπω), λινό πουκάμισο και παντελόνι, και παντοφλέ παπούτσια («καλέ, σα θεατρίνος είναι», σκούντηξε η Αντριάνα τη Λενάρα που κατένευσε σιωπηλά, αφού οι μασέλες της δούλευαν ασταμάτητα, ν’ αποτελειώσουν το τέταρτο μπριζολάκι).

— «Να σας συστήσω τον κύριο Περικεντέ», έκανε η Βιολέτα καθώς παρουσίαζε (σαν πολυκόφτη σε εκπομπή telemarketing) τον κοντό. «Ο κύριος Περικεντές, είναι καναλάρχης!»
— «Κανα... τι;» ακούστηκαν διάφορες φωνές, αντρικές, γυναικείες, ψιλές, μπάσες, βραχνές, αλλά όλες απορημένες.
— «Τίτος Περικεντές, καναλάρχης», είπε μόνος του, ο κοντός.
— «Καναλαρχί...», ξεκίνησε να λέει η Μέλπω, αλλά το χέρι του Θανάση προσγειώθηκε απότομα στο στόμα της, «ε, δεν υποφέρεσαι πια!»
— «...μηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή ο κακός μας ο καιρός...»

— «Τίτο, έλα να πιεις ένα κρασί μαζί μας... να τους τα πεις κιόλας...», έκανε με οικειότητα και νάζι η Βιολέτα, την ίδια στιγμή που ο Περικεντές, μπροστά στην προοπτική να κάτσει δίπλα στη Λενάρα (η μοναδική άδεια καρέκλα), να πιει αυτό το, ακαθορίστου ποιότητος και προελεύσεως, κρασί και να φάει όλες εκείνες τις αηδίες που στάζανε λίπη στις πλαστικές −Mon Dieu!− πιατέλες... κατάπιε ένα υπογλώσσιο!

Ο Κουμάσης τα ‘χε πάρει άσχημα, κανείς δεν του ‘δινε σημασία, όλοι κοίταζαν το τσουλάκι και το γέρο, άει σιχτίρ γαμώ την ανάγκη μου μέσα... ώσπου είδε να τον παρατηρεί από πάνω μέχρι κάτω ένα μπασμένο, κακάσχημο, χλωμό, με μαλλί τζίβα και ελαφρώς πεταχτά δόντια.
— «Τι είσαι ‘συ, καλέ;»
— «Η Kinder έκπληξη!»
— «Έχουμε, στην εποχή μας, Kinder έκπληξη;»
— «Ξεστραβώσου καμιά Wikipedia», έκανε με θράσος το χαμίνι.
— «Καμιά, τι;!»
— «Α, καλά... Άσ’ το, σε μερικά χρόνια που θα ‘ρθει και το internet, θα σου εξηγήσω –αν έχουμε παρτίδες ακόμα που, με το μυαλό που κουβαλάς, χλωμό το κόβω!
»Δε μου λες, τώρα που 'μαστε τα δυο μας και τα λέμε όμορφα... Κι επειδή μικρό-μικρό, αλλά μύγες δεν χάφτω... Το φιλί της ζωής, για να σου το πω σεμνά, κομψά και συγκεκαλυμμένα, η αδερφή μου το ‘δωσε σ’ εσένα, στον μπαρμπόιλ, ή και στους δύο;»


Ώστε αυτή είναι η φοβερή Μέλπω, σκέφτεται έντρομος αλλά και εντυπωσιασμένος, ο Κουμάσης!

Γύρισε το κεφάλι του προς την ομήγυρη, που τώρα είχαν σωπάσει και κοιτούσαν σαν υπνωτισμένοι τον Περικεντέ!
— «...και πέραν λοιπόν, των άλλων επιχειρηματικών μου δραστηριοτήτων, ετοιμάζω  το πρώτο κανάλι ιδιωτικής τηλεόρασης! Αξιόλογοι συνεργάτες, γνωστά ονόματα του θεάματος και της δημοσιογραφίας, ήδη εργάζονται πυρετωδώς, προκειμένου να δώσουν σάρκα και οστά σε αυτό το όραμα...», είχε κιόλας αρχίσει τις παρλαπίπες, ενώ η Βιολέτα έλιωνε, συνεπαρμένη και μαγεμένη.
«...Στην όμορφη Βιολέτα...»
— «...αφήνω το μπουφέ με τα Μπακαρά...» πετάχτηκε η Μέλπω, ενώ η Βιολέτα την κοίταξε με μίσος!
— «Στην όμορφη Βιολέτα...»
— «Θείο! Κουβαδάκι για τα σάλια;», του ‘χωσε στη μούρη το κουβαδάκι του Κούλη, η μικρή. Η Βιολέτα τη βούτηξε από το μαλλί και, στο καπάκι, της βύθισε τα νύχια στο σβέρκο.
— «Στην όμορφη Βιολέτα, ανακάλυψα στο σημερινό casting, ένα πρόσωπο μοναδικό, φρέσκο, άγνωστο −άρα άφθαρτο! Με τη δική μου αρωγή και υποστήριξη, πολύ σύντομα και, για πολλά χρόνια, όλη η Ελλάδα θα μιλάει για τη Βιολέτα!»
— «Σταυρώστε τον, σταυρώστε τον! Είσαι – είσαι – ο πρωθυπουργός!» άρχισε να φωνάζει ο παππούς Βιολέτας, αναζητώντας και μια βουβουζέλα −που ακόμη ήταν άγνωστη ως όρος− συμπαρασύροντας και όλους σχεδόν τους παρευρισκόμενους!
Χάρη στο υπογλώσσιο, το πολιτισμικό σοκ που υπέστη ο Περικεντές, δεν ήταν μοιραίο −προς μεγάλη απογοήτευση της Μέλπως.

— «Φυσικά, μια σταρ, δεν μπορεί να λέγεται Βιολέτα...», είπε με ελαφρά απέχθεια ο καναλάρχης, «γι’ αυτό και από σήμερα −και, για να το συνηθίσετε όλοι− θα τη φωνάζετε με το νέο της όνομα: Βίλυ!»
Η Μέλπω, άρχισε να γελάει σχεδόν υστερικά! «Τη Μάγια τη Μέλισσα, ποιος θα την κάνει;!»  Άθελά του, έπιασαν τα γέλια και τον Κουμάση −όταν όμως ο Περικεντές τον κοίταξε φαρμακερά, έσκυψε το κεφάλι και το γέλιο κόπηκε μαχαίρι.
— «Πολύ αργότερα, όταν η Βιολέτα αρχίζει να μπαίνει στα σπίτια του κόσμου και να γίνεται γνωστή...»
— «Πόρτα πόρτα! Εύγε! Θα βγείτε σίγουρα!», έκανε ενθουσιασμένος ο παππούς! «Κι εγώ, θα σταυρώνω τα ψηφοδέλτια!»
— «...θ’ αποκτήσει τη δική της εκπομπή. Την έχω ήδη οραματιστεί! Κι ο τίτλος της θα είναι...»
— «Χαμομήλι με τη Βίλυ!», ξαναπετάχτηκε η Μέλπω!
Η Βιολέτα την ξανακοίταξε βλοσυρά, ενώ η μάνα τους, της ένευε πως όταν θα μαζεύονταν σπίτι, θα της ξερίζωνε το μαλλί τρίχα τρίχα!
— «Βίλυ,  Βίλυ! Σου ‘ρχεται σκαμπίλι!», έλεγε και ξανάλεγε τραγουδιστά η Μέλπω!
Ο Κουμάσης, ο οποίος κόντευε να πνιγεί απ’ το γέλιο που δεν άφηνε να του ξεφύγει, ζήτησε να πάει σε κάποια τουαλέτα. Σηκώθηκε πρώτη και καλύτερη η Λενάρα −σιγά μην άφηνε ευκαιρία, τώρα που είχαν τον τύπο και τα ΜΜΕ στη γειτονιά τους.


— «Η Βιολέτα, επισκίασε σήμερα όλες τις υποψήφιες... Τη θέλει ο φακός! Το δοκιμαστικό της ήταν άψογο! Τι πρόσωπο! Τι κορμί! Τι φωτογένεια! Τελειότης!», μιλούσε τώρα εκστασιασμένος, ο Περικεντές. Μακιγιέζ, αμπιγιέζ, στυλίστες...»
— «...Σαρανταπέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες...»
— «...μεταμόρφωσαν το αγνό ετούτο λουλούδι του αγρού...»
— «...του βουνού και του κάμπου! Θα ξαναξεράσω!», μουρμούρισε η Μέλπω  τόσο σιγά, ώστε να την ακούσει μόνο ο Κούλης . Αν συνέχιζε όπως πριν, δε θα της έμενε τούφα για τούφα στο κεφάλι!
— «...σε εκλεπτυσμένο άνθος...»
— «Γαϊδουράγκαθο»...
— «Ωραίο το φουστάνι σου, Βιολ... Βίλυ μου», έκανε η μάνα της. «Και τα μαλλάκια σου... Αχ, τι αρχοντικά...» Δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή, η μαμά Βιολέτας, ότι η συνοικιακή κομμώτρια Στέλλα τη μίσησε θανάσιμα και διά βίου κι ότι μέσα της, έδωσε όρκο στον εαυτό της, θα σου κάψω την περμανάντ μωρή, κουρούπα θα σ’ αφήσω!

— «Βεβαίως...», συνέχισε ο Περικεντές, «δεν είναι δυνατόν να κάνει καριέρα με το επίθετο Χάνου» και, χαχανίζοντας ειρωνικά, «νομίζω, όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό!»
— «Τι λέτε, καλέ! Εδώ γίνατε εσείς κοτζάμ καναλοτέτοιος, με το επίθετο Περικεντές...», έκανε η Μέλπω εξίσου ειρωνικά και, κοιτάζοντας δήθεν αδιάφορα τα νύχια της .
Νέα χαχανητά, αυτή τη φορά από το πλήθος... έντονη απέχθεια από τη Βίλυ – Βιολέτα ενώ, ο καναλάρχης απτόητος.
— «Χειροκροτήστε παρακαλώ, την εκκολαπτόμενη σταρ, Βίλυ Χουζούρη!» και νέοι γέλωτες από κάτω, «σας κάνει κάπως... αλλά είναι πιασάρικο! Κι έχει κι ένα νάζι!»
— «Για την παιδική ζώνη, ό,τι πρέπει!», συμπλήρωσε η Μέλπω, «Μάγια η Μέλισσα και Στρουμφάκια, δύο σε ένα! Το Vidal Sassoon Wash n’ Go 2 σε 1, το ‘χουμε στην εποχή μας, ή πάλι μπροστά είμαι, η ρουφιάνα;!»
Κανείς δεν της έδωσε σημασίαॱ ή, σχεδόν κανείς. Από την πρώτη στιγμή, η προσοχή του Κουμάση −που είχε επιστρέψει− είχε στραφεί αποκλειστικά στη μικρή, καθώς όλοι κρατούσαν την ανάσα τους για την επόμενη δήλωση του Περικεντέ.

— «Και τέλος, η Βίλυ Χουζούρη θα πρέπει να αλλάξει συνήθειες... και τόπο κατοικίας. Γι’ αυτό κι εγώ...»


— Συνεχίζεται —

Credits
Illustrations: TitanUI, VK.com | Open Community, VectorEPS

H Βιολέτα καθώς και όλα τα πρόσωπα της ιστορίας της είναι... επινόηση της γράφουσας.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, είναι εντελώς συμπτωματική.

Natasha N. ♥ living-and-love.blogspot.gr ♥ 11 Απριλίου 2016, 12:00 μ.μ.

30 σχόλια:

  1. Περίμενε, γιατί άρχισα και τα κάνω αχταρμά. Στο "2" (το χθεσινό), έχεις κλειστά τα σχόλια; Πάντως κάνε λίγο κράττει, γιατί (εγώ τουλάχιστον) δεν προλαβαίνω να σε διαβάσω, αν αναρτάς κάθε μέρα και μια συνέχεια. Μάκια! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμ, δεν τα έκανες εσύ αχταρμά! Εγώ τα έκανα!

      Πάμε να τα ξεκαθαρίσουμε:
      • Έκανα "εισαγωγή" (την ανάρτηση "Η μετακόμιση της Βιολέτας") εν είδει γέφυρας με τις δύο αναρτήσεις του sequel, που είχα "ανεβάσει" στo Roul-o-blog.
      •• Επαναδημοσίευσα το 1ο και το 2ο μέρος (αυτά που είχα ήδη δημοσιεύσει στo Roul-o-blog) για να τα πάρουμε όοολοι μαζί από την αρχή!
      ••• Δημοσίευσα σήμερα την (καινούργια) 3η συνέχεια.
      •••• Η 4η συνέχεια, όπως αναγγέλει το banner-άκι, θα δημοσιευτεί μετά το Πάσχα.
      (Στο μεταξύ, θα υπάρξουν κάποιες αναρτήσεις, καμία σχέση με τη Βιολέτα, το blog έχει -ή θέλει να έχει!- κι άλλα θέματα).

      Kαι:

      • Στο 2ο μέρος έκλεισα τα σχόλια επειδή ήταν και αυτό (όπως και το 1ο) "επανάληψη".
      •• Στο 1ο τα είχα ανοικτά (ίσως έπρεπε να τα είχα κι εκεί κλειστά, εκ των υστέρων όμως έρχονται οι φλασιές!)
      ••• Στο 3ο, επειδή είναι καινούργιο (δεν είχε δημοσιευτεί στο Roul-o-blog) τα ξανάνοιξα! :/

      Ναι, ok, το καταλαβαίνω... Αχταρμάς!

      Η συνέχεια της απάντησης... στο πιο κάτω σχόλιό σου!

      ♥♥♥

      Διαγραφή
  2. Δεν έχω λόγια!!! Η Βιολέτα - Βίλυ μου έφτιαξε τη μέρα, μη σου πω και τη βδομάδα, Νατάσα μου!!!
    Κλαίω από τα γέλια (με την υπέροχη γραφή σου βγαίνει αβίαστα) και δικαιολογώ απολύτως εκείνο το "αχ" του τίτλου!!!
    Πολλά πολλά μπράβο, φίλη!
    Περιμένω τη συνέχεια
    Φιλιά γλυκά
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, Μαρίνα μου! Τι τράβηξα με τη Βιολέτα και τι έχω να τραβήξω ακόμη! Συμπεριλαμβάνεται και η απώλεια μίας συνέχειας, διαγραφή αρχείου από κεκτημένη ταχύτητα... :(

      Χαίρομαι, βεβαίως, που η Βιλο-βιολέτα σου έφτιαξε τη διάθεση!

      Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ και σε φιλώ! ♥

      Διαγραφή
  3. Μετά τον Τίτο Περικεντέ το χάος!!! Αχαχαχα! Γενικώς τα ονοματεπώνυμα είναι τρέλα! :) Οκ, το διάβασα και το σημερινό και περιμένω εναγωνίως τι θα γίνει παρακάτω με την "Αλέξις", αλλά πλιιιζ, μην το αναρτήσεις στο καπάκι το επόμενο! Φιλί! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το επόμενο, αμέσως μετά το Πάσχα!
      Ν' ανασάνουμε όλοι μας!
      Να πιει και κάνα νερό η Βιολέτα, να φυτρώσει και κάνα τσουλούφι στο κεφάλι της Μέλπως!

      Φιλιά πολλά, Πέτρα μου!
      Σ' ευχαριστώ! ♥

      Διαγραφή
  4. Να ξέρεις: Αν οπτικοποιηθεί κάποτε, δηλώνω υποψηφιότητα για τον ρόλο της Μέλπως!!! (Είμαι σοβαρά, γιατρέ μου?!?!?!?!)
    Μπράβο, κορίτσι μου! Απολαυστικό ΚΑΙ αυτό το μέρος!
    ΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά σε βρίσκω, αγαπώ Μέλπω!
      Θα σε έχω υπ'όψιν μου! ;)

      Τα φιλιά και την καλημέρα μου, Γιάννα μου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ! ♥

      Διαγραφή
  5. Η Βιολέτα η αγαπημένη μου;; Την Πέμπτη με καφέ στην αυλή και το τάμπλετ θα τη διαβάσω από την αρχή, τώρα πνίγομαι! Ευχές και φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με την ησυχία σου, Ανδρομεδούλα μου!
      Η Βιολέτα θα μας ξαναπασχολήσει μετά το Πάσχα!

      ♥ Σ' ευχαριστώ πολύ!
      Φιλιά πολλά! ♥

      Διαγραφή
  6. Καλέ που ήμουν εγώ τόσο καιρό και αναγκάστηκα να τα διαβάσω απνευστί και μονοκοπανιάς!!! Τι φοβεροί χαρακτήρες είναι αυτοί; Ο ένας καλύτερος από τον άλλον! Τι ονόματα εμπνευσμένα! Μπράβο Νατάσα μου... μόλις μου έφτιαξες τη μέρα! Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια!!! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. E, δεν φταις εσύ! Εγώ έβαλα τρεις μαζεμένες συνέχειες... :/
      Χαίρομαι που σου άρεσαν οι χαρακτήρες και η ιστορία!

      Φιλιά πολλά, καλό μεσημέρι, Κλειώ μου! ♥

      Διαγραφή
  7. Η συνέχεια μετά το Πάσχα; Πλάκα μου κάνεις!
    Αλλά εδώ που τα λέμε, καλύτερα μετά το Πάσχα, διότι πριν, μάλλον δεν θα προκάνω να τη διαβάσω! Θα έχουμε πάλι και τη θεία... Ξέρεις...
    Σήμερα μου φάνηκε πιο νορμάλ ο Κουμάσης. Ίσως επειδή γέλαγε με τις παρεμβολές της Μέλπως. Οι οποίες ήταν όλα τα λεφτά, που λένε και κάποιοι νεολαίοι!
    Τέλος πάντων, μάλλον θα αργήσω να αποφασίσω αν θα τον μισήσω ή όχι τον Κουμάση.
    Προς το παρόν, λάτρεψα τη Μέλπω!
    Εν αναμονή λοιπόν του επόμενου επεισοδίου, μετά το Πάσχα, που ελπίζω να περάσει γρήγορα!
    Καλημέρα Νατάσα Ν.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν σου πω ότι κι εγώ αλλιώς τον ξεκίνησα κι αλλιώς μού βγαίνει στην πορεία; Αλλά και πάλι, ποιος μπορεί να ξέρει; Καλού-κακού, κράτα κι εσύ μια "πισινή"!

      (Αυτή η θεία Φεβρωνία, μας βγάζει από τα προγράμματά μας, πες της!)

      Τους ασπασμούς μου, Αρτίστα!

      Διαγραφή
  8. Μετά το Πάσχα Νατασάκι μου !!!Οτι πεις και για το κάστιγκ αν δεν μας κάνει το Συριανάκι δηλώνω και εγώ υποψηφιότητα για Μέλπω !
    Αυτό το κορίτσι θα κλέψει την παράσταση , η Βιλοβιολέτα βρήκε το μπάζο της και ότι πρέπει θα το κάνει για την τέχνη !!!
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στα υπ'όψιν κι εσύ, Νικόλ!
      (Χαρές η Μέλπω που 'χει σαρώσει τις συμπάθειες!)

      Η Βιολέτα, θα δούμε τι άλλο θα κάνει για την τέχνη! Πάντως "υποστήριξη", καταπώς φαίνεται... βρήκε.

      Ίδωμεν...

      Σ' ευχαριστώ πολύ, Νικόλ μου!
      Να είσαι καλά, καλό μεσημέρι!
      Πολλά φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  9. Λιώνω με τα ονόματα!
    Χρόνο δεν έχω...χαρτοκόβω και σε διαβάζω πάντως,
    γιατί τώρα που την ξαναβρήκαμε, δεν την χάνουμε την Βιολέτα-Βίλυ-Χουζούρη!!!
    (γελάω με τα κλειστά σχόλια της προηγούμενης...σε κόλλησα ☺ αχαχα!!)
    Φιλάκια πολλά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνε δουλειά σου, πουλάκι μου! ^.^
      (Γέλασα νωρίτερα που διάβασα στης Πέτρας: "3 λαμπάδες πίσω μού στοίχισε το σχόλιο")

      Με τα κλειστά σχόλια... άσ' τα! Ρόιδο τα έκανα! :/
      (Όχι, πες μου! Δεν έπρεπε να τα κλείσω και στο 1 και στο 2; Μισές δουλειές κάνω, αμάν πια!)

      ❥Πολλά φιλιά, Αριστέα μου!
      Καλή δύναμη και καλή συνέχεια στα έργα σου!

      Διαγραφή
  10. Μ αρέσουν πολύ οι παρεμβάσεις με τις εποχές (ίντερνετ κλπ).
    Και οι περιγραφές, λεπτομέρειες που με έκαναν να γελάσω αλλά μεέβαλαν και στο κλίμα της εποχής.
    Και το χιούμορ σου γενικά!
    Και η ατμόσφαιρα που φτιάχνεις.
    Αν πίναμε μαζί τώρα καφεδάκι, θα στεκόμουν σε πολλά. Κι αυτό, κι εκείνο... καταλαβαίνεις. Τώρα στέκομαοβστα γενικάμ
    Μπράβο, Νατασσάκι μου! Με ανυπομονησία μεγάλη θα περιμένω τα νέα της Βίλυ και των άλλων χαρακτήρων, που τους κρατάς σε καλή ισορροπία.
    Την ιστορία ακόμα τη φτιάχνεις ή την έχει έτοιμη;
    Πολλές φορές έχω σκεφτεί να το κάνω κι εγώ κι όλο το αμελώ...
    Έχασα κι ένα στικάκι με πολλά...
    Αλλά δεν είναι η ώρα να πω τον πόνο μου!
    Φιλιά, σε ευχαριστώ για αυτό το ωραίο δώρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταρχάς, πόσα 'ευχαριστώ' να σου γράψω για τα καλά σου λόγια;! Ε; Πόσα;

      Χαίρομαι που βρίσκεις ενδιαφέροντα στοιχεία στους χαρακτήρες και την πλοκή της ιστορίας.
      Η Μέλπω είναι πρόσωπο-κλειδί, καθώς είναι αυτή που παρεμβαίνει... χωροχρονικά!

      Υπάρχει το γενικό πλαίσιο στο μυαλό μου, αλλά όχι, δεν την έχω ολοκληρώσει (κι αυτό επειδή κάθε τόσο προσθέτω ή αφαιρώ κάτι). Έχει τύχει να αλλάξω ή να μεταθέσω κάποιο μέρος της κι έχει, επίσης, (κακο)τύχει να χάσω από κεκτημένη ταχύτητα, μία ολόκληρη "ετοιμοπαράδοτη" συνέχεια! :'(

      Και πάλι σ' ευχαριστώ!
      Καλό βράδυ και πολλά φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  11. Α, απότομα το έκοψες και άντε τώρα να περιμένω το μετά το Πάσχα...πάλι μπροστά πάω η ρουφιάνα (σαν τη Μέλπω) κι ελπίζω να μη διαβάσω τη συνέχεια κατά το Δεκαπενταύγουστο...(ήταν που περίμενα πως και πως την ενδεκάτη Απριλίου και σου ήρθα κουνάμενη συνάμενη στις 12!
    Τι χαρά όμως! Να ζω από κοντά τη γέννηση της ιδιωτικής τηλεόρασης!
    Ε ρε μεγαλεία που την περιμένουν τη Βίλυ!
    Αν ήταν έξυπνος πάντως ο κύριος Περικεντές στη Μέλπω θα έδινε εκπομπή!...
    Πολύ απόλαυσα το καινούριο επεισόδιο!
    Φιλιά πολλά και καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι καλός άνθρωπος η Βιολέτα μας, δεν παρεξηγεί! Απλή, καταδεχτική, "να μας έρχεστε όποτε θέτε!", λέει!

      Η Μέλπω προορίζεται (μάλλον) για άλλα πράγματα, άσε που οι Περικεντέδες δεν έχουν μάτια παρά μόνο για τις Βιολέτες.

      Σ' ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου!
      Καλό βράδυ να έχεις κι εσύ και καλό ξημέρωμα!
      ❥Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  12. Ξέρεις Νατάσσα μου, πέρα απ' την εύθυμη πλευρά της Βιολέτας, περιγράφεις χαρακτήρες και ήθη εποχής. Αυτήν την Αλέξις Κάρινγκτον, που την είχα ξεχάσει παντελώς, τη Μάγια τη μέλισσα και πολλά άλλα. Είναι σαν εκείνα τα χρονογραφήματα που κυκλοφορούσαν παλιά στα περιοδικά και είναι εκπληκτικό που το αποδίδεις σήμερα, μ' εκείνο το ύφος γραφής που διαβάζαμε παλιά.
    Προσωπικά μου δημιουργεί συγκίνηση και νοσταλγία, εκτός όλων των άλλων.
    Περιμένουμε τη συνέχεια λοιπόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεκίνησα με σκοπό να σου γράψω διάφορα ευτράπελα, επ' ευκαιρία της Αλέξις... αλλά θα τα "μάθουμε" στην 4η συνέχεια! ;)

      Νοσταλγία μ' έχει πιάσει κι εμένα, γενικότερα, κι αυτό (μου) βγαίνει σε αυτό το blog περισσότερο από κάθε άλλο, παλαιότερό μου...

      Η γραφή είναι αυθόρμητη, κι είναι τιμή μου να την παρομοιάζεις με των χρονογραφημάτων εκείνης της εποχής, τα περιοδικά της οποίας αποτελούσαν κομμάτι των αναγνωστικών συνηθειών μας.

      Σ΄ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου!
      Καλό βράδυ να έχεις! ♥

      Διαγραφή
  13. Είσαι απίστευτη !!! Συνήθως δεν μπορώ να διαβάζω απ την οθόνη, αλλά μαζί σου κόλλησα !!!! Πολύ ωραίοι χαρακτήρες και το γράψιμό σου σκέτη απόλαυση !!! Αλλά γιατί μας το κάνεις αυτό ...... μετά το Πάσχα ??? Και μέχρι τότε θα μας κρατάς σε αγωνία ??? Τέλος πάντων.... Μπράβο, πολύ ωραία γραφή !!!! Καλό βράδυ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ράνια μου, πολύ χαίρομαι που βρήκες απολαυστική την ιστορία της Βιολέτας!
      Μετά το Πάσχα για να μη μονοπωλήσει το περιεχόμενο του blog, για να μη μας... κολάσει, μέρες που είναι, για να μην πάρει το αναγνωστικό κοινό overdose Βιολέτας! ^.^

      Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Να περάσεις ένα όμορφο απόγευμα!
      Φιλάκια πολλά! ♥♥♥

      Διαγραφή
  14. Να που καταφερα να βρώ την Αχ Βιολετα σου...Νατάσα μου Το τι γελιο εχω ριξει με τις ατακες της Μέλπως δεν λεγεται.. μα τι απολαυστικα που διαβαζεται η Βιολετα σου..!!! πολύ την φχαριστηθηκα..που θα έλεγε και ..ο ΚουμΆσης...θα περιμενουμε την συνεχεια .. ναι; φιλακια καληνυχτας.. να περνας ομορφα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σμαραγδένια μου,
      Ήμουν σίγουρη ότι θα βρεις το δρόμο (η άτιμη Βιολέτα έχει αφήσει παντού ίχνη, σαν τον Κοντορεβυθούλη!)

      Χαίρομαι που σου άρεσε!
      Φιλιά πολλά, όμορφο βράδυ και καλό ξημέρωμα! ♥

      Διαγραφή
  15. Νατάσα μου τα διάβασα όλα μαζί σήμερα τα της Βιολέτας και ενώ μου άρεσε η ιστορία της και ο τρόπος γραφής σου (εντάξει έλιωσα με το "ξεστραβώσου καμιά wikipedia") το έπαθα το εγκεφαλικό με αυτό το "μετά το Πάσχα". Δηλαδή εμείς που δεν μας αρέσει να αφήνουμε τις ιστορίες την μέση, να μην κάνουμε ανάσταση; :P
    Σου στέλνω μεγάλο φιλί και αγκαλιά για καλή εβδομάδα!
    Δεν έχω εύκαιρη καρδούλα, αλλά σου στέλνω την αγάπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διπλανούλα μου!
      Ήρθα, σε διάβασα, αλλά θα επιστρέψω άλλη στιγμή για το σχόλιο. Διάφορα απρόοπτα μου έκαναν (για πολλοστή φορά, όσο με ξέρετε) το πρόγραμμα μαντάρα!

      Η Βιολέτα έχει μέλλον (κι όταν αυτό θα 'ρθει, θα 'χει και παρελθόν!) άρα πάλι στο "συνεχίζεται" θα σας άφηνα!

      Πολλά πολλά φιλάκια, Μαρίνα μου!
      Να είσαι και να περνάς καλά! ♥

      Διαγραφή

To 'μαθες;

Secret Spring Circles #2
από την
Woman in Blogs
Θέμα: Welcome!

Αναζητηση

Ισως θα ηθελες να διαβασεις

A book, a choice #1 : O Τόπος των Πιστών

Αν κάτι ενώνει τους περισσότερους από εμάς, στη δική μας blog-o-γειτονιά (δεν ξέρω για άλλες και συνεπώς, δεν ομιλώ!) είναι η αγάπη μας...

Κατηγορια μονη της

Πρωτοβουλία από την
Blogger της Διπλανής Πόρτας
κατά της Λογοκλοπής

About Copyright

© 2016 Natasha N. ♥ Living'n'Love ♥
Template design © Natasha N.
Unless otherwise stated, the copyright of the content of this blog is owned by Natasha N.
‘Fair Use’ of any third party copyrighted material which are and remain the property of their respective owners.
Living-and-love.blogspot.gr makes no claim of copyright on such material.